Aanvullende informatie

Foto's 1 en 2 

Mijn opa Janus van Zelst was van oorsprong meubelmaker. Hij schopte het tot medevennoot van de meubelfabriek Erven & Co in Oirschot. In 1928 overlijdt zijn vriend en partner Jasper Erven (eigenaar van het nummer N-2540). Janus treedt in 1929 terug als beherend vennoot van Erven & Co en begint in 1930 een garagebedrijf aan de Spoordonkseweg in Oirschot.

De foto is gemaakt in 1932. Het meisje links op de foto is Koos Boers, dan volgen Marie van Zelst (op de Eysink motor), Janus van Zelst, zijn zoon (mijn vader) Harrie van Zelst, zittend Driek van Zelst (mijn overgrootvader), onbekend, Eduard en Anton Boers en geheel rechts Johan van Zelst (mijn oom). Koos, Anton en Eduard Boers waren zus en broers van mevrouw van Helvoort-Boers, de vrouw van de toenmalige gemeentesecretaris van Oirschot.

De Chevrolet met kenteken N-28140 werd door de familie van Zelst ingezet als taxi. Zou hij gekocht zijn bij Ottevanger & De Vos?

Ad van Zelst

Foto's 3 en 4

In 1944-1946 was in het bevrijde deel van Nederland het Militair Gezag (MG) actief. De taak waarvoor het Militair Gezag in bevrijd Nederland gesteld werd, was drieledig. In de eerste plaats was het Militair Gezag handhaver van de openbare rust en orde. Verder was het belast met het onderhouden van de verbindingen tussen de Nederlandse civiele organen en de geallieerde legerautoriteiten. Ten slotte fungeerde het als voorpost van de Nederlandse regering.

Omdat vervoermiddelen schaars waren werden er veel auto's gevorderd. Niet alleen voor het MG zelf en de Binnenlandse Strijdkrachten, ook anderen deden een beroep op de organisatie om een auto ter beschikking gesteld te krijgen.

Maar zelfs als je een motorvoertuig had mocht je er niet zomaar mee de weg op. Je had daarvoor ook nog een gebruiks- of rijvergunning van de Rijksverkeersinspectie nodig. Op de foto's zie je zo'n vergunning, uitgegeven op 4 juni 1945 aan Johan P. A. van Zelst (zoon van A.J. van Zelst), die de Union motorfiets van zijn vader enkel mocht gebruiken voor zijn werkzaamheden als controleur voor de repatriëring.

Ad van Zelst