Met de motor op het slagveld

door René Bastiaanse op 22 juli 2015

Het ambulancevervoer in Nederland werd al snel gemotoriseerd. Voorheen moest het met de handkar, met een auto ging het ziekentransport heel wat vlotter.

motorbrancard van het Eskadron Pantserwagens, gestationeerd in Den Bosch 1938 Ook het leger had zijn ambulancevoertuigen. Op oneffen terrein bleken deze ziekenwagens echter minder bruikbaar; ze bleven te vaak steken in de rulle ondergrond. Zwaardere motorfietsen moesten dan uitkomst bieden, zoals Harley’s en BMW’s.

Je hoefde er alleen maar een brancard op wieltjes achter te hangen en gewonde soldaten konden in razende vaart van het slagveld worden afgevoerd.

Erg stabiel was de constructie niet: grote kans dat het slachtoffer onderweg volledig door elkaar werd geschud of zelfs werd afgeworpen. De brancard had daarnaast een meer macabere functie: hij diende ook voor het transport van gesneuvelden van het slagveld.

Kenteken bij dit verhaal

N-8561

Door bezoekers

Deze mobiele brancard was een product van de DAF fabrieken. Word hier beproefd bij het regiment wielrijders. De trekkende motorfiets was een FN waarvan er een paar gekocht waren net voor de inval door het Nederlandse leger. Trouwens onder dit nummer reed eerder een Eysink mitrailleur motorfiets bij het regiment wielrijders.

De verwijzing naar N 8516 is een typefoutje denk ik. De FN motorfiets dateert uit begin jaren dertig lijkt me, dus zou die niet veel eerder dan vlak voor de Duitse inval zijn aangeschaft?

@Ruud van Bijnen. De koppeling aan N-8516 was inderdaad een foutje. Op de nummerplaat van de motor op de foto is duidelijk N-8561 te lezen. We hebben het hersteld. N-8561 is in 1922 uitgegeven aan de commandant van het Bataljon Wielrijders. Natuurlijk kan het nummer op verschillende voertuigen zijn gebruikt in de loop van de tijd.

Met vriendelijke groet

Zo als ik al eerder opmerkte, weet dit nummer eerst gebruikt op een Eysink motorfiets waarop een mitrailleur vervoerd werd. Deze Eysink motorfietsen werden later vervangen door de BMW en BSA combinaties (met zijspan) uit de jaren dertig, echter deze kregen alle een eigen nummer. De oudere nummers van de Eysink motorfietsen zijn in enkele gevallen opnieuw gebruikt, in dit geval voor een FN motorfiets die hoofdzakelijk als ordonnans motorfiets werd gebruikt.

Maar waar ik benieuwd naar ben: welke aanwijzingen zijn er dat die FN motorfietsen pas vlak voor de Duitse inval werden aangeschaft en niet begin jaren dertig? Zie mijn eerdere vraag.

Volgens de bronnen zouden er een klein aantal motorfietsen gekocht zijn tijdens de mobilisatie. Voor die tijd (jaren dertig) had men vooral Harley-Davidson, BMW en BSA motorfietsen gekocht. De gekochte motorfietsen zouden FN 350cc en FN 500cc motorfietsen zijn welk geleverd werden aan de regimenten wielrijders. Daarnaast zouden er ook enkele Sarolea 600cc, Royal Enfield, Triumph en DKW NZ350 motorfietsen zijn gekocht, waarvan de laatste twee hoofdzakelijk ondergebracht waren bij de politietroepen. De DKW motorfietsen zouden zelfs pas in 1940 geleverd zijn.

Reageer